ती एक कविता

त्या ग्रंथ सागरा काठी
ती एक कविता होती

ती नाव वाटली होती
तिचे शब्दच सागर होते

ती इतकी अथांग होती
मी त्यावर तरलो होतो

मज लाटांचे सामर्थ्य
तिचे आशय पुरवत होते

मी तिच्या भावनांमध्ये
नकळत भरकटलेलो

त्या प्रेम सागरामध्ये
नाहक फरफटलेलो

मी गुंतलोही तिच्यातच
अन भिजलोही तिच्यातच

खोल तिच्या तळात
बेधुंद बुडालो होतो

माझ्या प्रश्न शिंपल्यांना
तिचे किनारे होते

अन प्रश्नार्थक नजरेला
तिचे डोळे मिटणे होते

कळले मला जेव्हा ते
की काल्पनिक ती आहे

पापणीत वेचून मोती
मी निघून आलो वरती

 
                          ~ अचलेय